Sevmekte yorulur.
Defalarca sana anlatmak istediğim şey buydu aslında.
Bir elin hep kapının kulpunda olduğu için anlayamadın sen beni.
O kapıdan ne zaman çıkacağını bilmediğim için yoruldum.
Tıpkı dolabın kapağını açtığımda migrenimi dindirecek ağrı kesiciyi bulamayacağımdan korktuğum gibi yaşadım her şeyi.
Hiç bir şeyin garantisi olmayan bu dünyada, belki de garanti istemekti benimkisi.
Hep seninle sınanmaktan yoruldum aslında.
Çok sevdiğim o filmi izlerken ağlayacağımı bile bile tekrar izlemek gibi.
''Bir daha izleme demiştin sen bana, yorulmadın mı hala?''
''Film bunlar gerçek hayatta yok öyle şeyler takılma bu kadar.''
Haklıydın aslında.
Şimdi o filmi seyretmememin sebebi, onu sevmekten yorulduğumu anladığımda bitti.
Bir film sahnesiydi hepsi.
Tıpkı senin gibi...
Lady Nietzsche
