Kibir

Kuytu yerlerde bir anda ağlıyorum.

Gülmek yerine ağlamak da benim tercihim.

Bu acı da benim.

Bu boşluk hissi de.

Yaşadığımı ancak böyle anlıyorum belki de.

Daha bir güçleniyorum içimde öldürdüğüm şeylerle.

Yeni bir ben yaratıyorum kendime.

Yeni cümleler ekleniyor haneme.

Tavrım değişiyor, duruşum, sigarayı tutuşum.

Her yenildiğim de daha dik duruyorum.

Hiç olmamış gibi yapıyorum.

Bu gurur da benim.

Bu kibir de...

Gülüşüm değişiyor, ses tonumda. 

Farklı bir pencere açılıyor önüme eğilmeyi unutuyorum.

Mütevazı olmayı bırakıyorum.

Bu sefer ben öğretiyorum hayatı.

Bakışlarım değişiyor, makyajım da.

İnsan zamanında ne yaşadıysa ona bürünüyor.

Belki  eski ben değilim ama bu güçlü halim çok seviliyor...
Lady Nietzsche

01.03.2014 
Mersin

Resimlerle Hayat Bazen...

İMKANSIZ OLANI BAŞARMAK

PEK HOŞUNA GİTMESE DE SABRETMEK

TÜM ZAYIFLIĞINA RAĞMEN GÜÇLÜ DURMAK

HER ŞEY YOLUNDAYMIŞ GİBİ DEVAM ETMEK

gü

BAZEN YALNIZLAŞMAK

ÇİZGİNDEN BİR AN OLSUN UZAKLAŞMADAN GEREKENİ YAPMAK

EVDEN DIŞARI ÇIKMAK İSTEMESEK DE SORUMLULUKLARI YERİNE GETİRMEK.

HATIRALARLA SAVAŞMAK

DAĞITMAK

BAŞA ÇIKABİLECEĞİNİ ÖĞRENMEK

ASIL KORKUTUCU OLANIN OLAYA BAKIŞ AÇINDAN  ÖTÜRÜ OLDUĞUNU FARK ETMEK.

VE SONUN DA OLGUNLAŞMAK...

Bu resimler hayatta yaşadıklarımızın sadece bir kısmını canlandırıyor...

Küçük farklı film karelerinden, eski ve  yeni değişen pek bir şey yok gibi.

Hissettiklerimiz, duygularımız, hayal kırıklıklarımız, sevinçlerimiz tepkilerimiz.

Ama topluma bakıyorum eskisi gibi değil sanki filmlerde ki acılar da sevinçler de bu kadar aynıyken nasıl oluyor da toplum bu kadar farklı...

Masumiyet ? 

Bence tamamıyla masumiyet farkı...