Pazartesi, Kasım 12, 2012

En Zor Soru...




Adamın bir ayağı eşikte dururdu hep gidecekmiş gibi...
Kadın her sabah aynı soruyu sorardı kendine? 
''Sabah hala  beni seviyor olacak mı?'' diye
Sabah hala yaşıyor olacağına söz vermekle aynıydı kadının sorduğu soru...
Zor değildi adamı sevmek zor olan yüreksiz olanı gönlüne yük etmekti...
Cevap vermezdi adam hayat kadar acımasız ve kalabalıktı...
Oysa onun bu kibrine vurulmamış mıydı?
Ne aptalım diye geçirdi içinden.
Kadın ''yalnız kalmak istiyorum'' dedi bir gün ve gitmesini izledi. 
Yalnız kalmak istediği tek yer adamın kalbiydi oysa...
Sahip olunan ama asla ait olduğunu hissettirmeyen İstanbul'dan farksızdı adam
Çok güzel ama çok kalabalık...
İstanbul'dan da yorulmuştu zaten...
Küçük bir bavul hazırladı  ''az eşya az insan'' diyerek
Kimsenin kalabalığı olamazdı kadın. 
Tek istediği nefes almaktı.
Hayat yeterince zordu  bir de hayat boyu kaybetme korkusuyla yaşamak çok ağırdı.
Huzur iken aradığı hep aynı soruyla uyanamazdı...
Netti kadın. 
Adam ise şaşkın.
Adam terk edilmenin acısıyla sevdiğini fark etti kadını 
ama
 Kadın tek kelime etmedi.

Adam hiç bilmedi kadınsa geri dönmedi...

Sevgiler Nes

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Öne Çıkan Yayın

Sevmekte yorulur

Sevmekte yorulur. Defalarca sana anlatmak istediğim şey buydu aslında. Bir elin hep kapının kulpunda olduğu için anlayamadın sen ...

Blog Arşivi